......~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οι ’Ελληνες… δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξωρισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή

Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο σήμερα πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας.

Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο σήμερα πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας.
.....Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας....Γιατί εκτός από υποχρεώσεις έχει και δικαιώματα....

~~

~~
..............................................................................Ματιές στις ειδήσεις από τον κόσμο.....

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Μίκης Θεοδωράκης - Όμορφη πόλη (Πρώτη εκτέλεση)



Όμορφη πόλη (Μίκη Θεοδωράκη - Γιάννη Θεοδωράκη) 
από τους "Λιποτάκτες". Τραγουδάει ο συνθέτης. 
Τον συνοδεύουν ο Μανώλης Χιώτης και ο Δημήτρης Φάμπας.

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Ανοιχτή συνέλευση κατά πλειστηριασμών και εξώσεων


Καταληψίες σε κενά διαμερίσματα στην Ισπανία δικαιώθηκαν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, που έκρινε πρωτεύον το ανθρώπινο δικαίωμα στη στέγη. Στην Αθήνα, μαζική και φορτισμένη ήταν η Ανοιχτή Συνέλευση ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο κατειλημμένο θέατρο «Εμπρός».
Η «Αλληλεγγύη για Όλους», που καλούσε, διένειμε ενημερωτικό οδηγό με συμβουλές για την αντιμετώπιση των πλειστηριασμών, ενώ νομικοί ανέλυσαν τη σημερινή κατάσταση και όσα μας περιμένουν. «Χτίζεται η κυβερνητική προπαγάνδα, ότι δήθεν παλεύουν για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ενώ θα μεθοδεύσουν σταδιακά την άρση των πλειστηριασμών, ώστε κάποιοι να νομίζουν ότι δεν τους αφορά», σημείωσε η δικηγόρος Κατερίνα Κνίτου, ομολογώντας ότι τα νομικά εργαλεία είναι περιορισμένα, καθώς ο νόμος Κατσέλη αφορά μόνο τα υπερχρεωμένα σε τράπεζες νοικοκυριά και όχι μικρο-εμπόρους, ενώ χιλιάδες είναι τα ειδοποιητήρια που καταφθάνουν καθημερινά από εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία, ΔΕΚΟ σε οφειλέτες.
Το αίτημα της παράτασης αναστολής των πλειστηριασμών για άλλα τρία χρόνια διατύπωσε εκ μέρους της ΕΚΠΟΙΖΩ ο νομικός Βίκτωρας Τσιαφούτης, παραδέχτηκε όμως ότι «αν δεν υπάρξει λύση, η μόνη απάντηση είναι το ραντεβού κάθε Τετάρτη πρωί στα ειρηνοδικεία. Εκεί γίνονται οι πλειστηριασμοί». Ένα τέτοιο ραντεβού δίνει πάγια κάθε Τετάρτη η κίνηση πολιτών Ηρακλείου Κρήτης, καταφέρνοντας μέχρι στιγμής να μπλοκάρει τους πλειστηριασμούς. Ο «Συντονισμός Συλλογικότητων Αττικής», (λαϊκές συνελεύσεις και Επιτροπές Αγώνα «Δεν πληρώνω»), έχει συστήσει ειδική ομάδα για τους πλειστηριασμούς, λειτουργώντας τηλεφωνική γραμμή ενημέρωσης και άμεσης παρέμβασης.
Την ισπανική εμπειρία μετέφεραν η Τζέζα και ο Μίκυ, δύο νέοι από την Ισπανία που συμμετέχουν στο κίνημα της 15 Μάη. Η «Πλατφόρμα Πληγέντων από τις Υποθήκες» έχει δημιουργήσει ένα πλειοψηφικό κοινωνικό κίνημα, που ωστόσο δεν έχει ανακύψει το τσουνάμι των εξώσεων: Αποτράπηκαν περίπου 700 πλειστηριασμοί, ενώ ξεσπιτώθηκαν πάνω από 420.000 οικογένειες τα τελευταία πέντε χρόνια. «Πλέον μόνος δρόμος είναι η ανυπακοή», είπε η Τζέζα, περιγράφοντας το φαινόμενο των καταλήψεων άδειων σπιτιών, από ξεσπιτωμένες οικογένειες, τις οποίες προστατεύει η Πλατφόρμα και η αστυνομία απλώς δεν τολμά να τις πλησιάσει. Μάλιστα καταληψίες σε κενά διαμερίσματα, από τα οποία τους είχαν κάνει έξωση οι τράπεζες, δικαιώθηκαν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, που έκρινε ως πρωτεύον το ανθρώπινο δικαίωμα στην στέγη.
Μέλη του κινήματος «Αντίσταση Τώρα!» (antistasitora.blogspot.gr), και του δικτύου Human Support» (humansupport.gr) τόνισαν ότι «δε χρωστάμε ούτε ευρώ στις τράπεζες, που έχουν ήδη πληρωθεί για τα δάνεια με υπέρογκα ποσά των ανακεφαλαιοποιήσεων», το οποίο επικαλούνται και νομικά. Στις ιστοσελίδες τους περιλαμβάνονται φόρμες για εξώδικα σε τράπεζες και ασφαλιστικά μέτρα στον ΟΑΕΕ.
Πέρα από τη συλλογική αντίσταση, που όλοι οι ομιλητές έθεσαν ως προτεραιότητα, υπάρχουν συγκεκριμένα, αν και περιορισμένα νομικά βήματα: Όταν έρθει διαταγή πληρωμής, υπάρχει η δυνατότητα αίτησης αναστολής εντός 15 ημερών για να μη συνεχιστεί η εκτέλεση, καθώς πολλά δάνεια περιέχουν όρους που έχουν κριθεί παράνομοι και καταχρηστικοί. Σε δεύτερη επίδοση, η προσφυγή πρέπει να γίνει εντός 10 ημερών. Σε περίπτωση πλειστηριασμού υπάρχει δυνατότητα ανακοπής τους τουλάχιστον πέντε μέρες πριν, λόγω λαθών ως προς την περιγραφή των κατασχεθέντων και την τιμή εκκίνησης – ωστόσο η νομική οδός είναι πολυέξοδη και χρονοβόρα.
«Σημασία έχει να σπάσει ο φόβος που αδρανοποιεί. Να βγούμε στο δρόμο πριν μας πετάξουν στο δρόμο» είπε η Τόνια Κατερίνη, εκ μέρους της «Αλληλεγγύης για όλους», στην πρώτη διερευνητική συνάντηση, όπου δεν έλειψαν οι αντιπαραθέσεις.
Όλοι παραδέχονται ότι οι πλειστηριασμοί που δρομολογούνται πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα και μαζικά. Δε συμφωνούν όμως όλοι στον τρόπο: Ηλεκτρονικές υπογραφές που θα σταλούν στον πρωθυπουργό; Νομικές προτάσεις και μικρο-βελτιώσεις; Η ένα μαζικό κίνημα πολιτικής ανυπακοής, που δεν θα φοβάται να προχωρήσει ως και σε καταλήψεις εκκενωμένων σπιτιών, προτάσσοντας το συνταγματικά κατοχυρωμένο αγαθό της στέγασης πάνω από την κερδοφορία των τραπεζών και των αρπακτικών «distress funds»; Η συζήτηση στο Εμπρός, απέδειξε αν μη τι άλλο ότι οι απαντήσεις δεν είναι μονολεκτικές και όλα τα μέσα πρέπει να δοκιμαστούν επειγόντως στην πράξη, καθώς ο κίνδυνος του ξεσπιτώματος βρίσκεται κυριολεκτικά στο κατώφλι της πόρτας μας.

________________________
Pεπορτάζ της Αφροδίτης Τζιαντζή «Εφημερίδα των Συντακτών»
Πηγή efsyn.gr

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Σ΄ΑΓΑΠΩ ΜΑΜΑ… ΑΝΤΙΟ!

* Μια συγκινητική ιστορία με ΤΕΡΑΣΤΙΟ μήνυμα που συγκλονίζει


φωτο αρχείου


Μαμά βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτι και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω αλκοόλ.
Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω. να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου. Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή.
Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητα τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν.
Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε…
Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο».
Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω.
Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει.
Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.
Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω.
Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές?
Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός.
Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή….
Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά.. Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη.
Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά …και να σου πω πόσο σε αγαπάω.
Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψιθύριζε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Εμείς απλά αναδημοσιεύουμε το κείμενο χωρίς σχόλια.
Παλιό το άρθρο αλλά πάντα επίκαιρο με ανάγκη διάδοσης και ενημέρωσης των παιδιών μας, των φίλων μας και γενικά των ανθρώπων που αγαπάμε. ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΟΔΗΓΕΙΤΕ
Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε...


______________________
*από το:: administrator

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

NY Times: Οι Έλληνες γιατροί είναι σύγχρονοι “Ρομπέν των δασών”




Τι αναφέρει νέο δημοσίευμα των NY Times για τους ανασφάλιστους ασθενείς στην Ελλάδα της κρίσης. Συντάκτης της εφημερίδας συνομίλησε με Έλληνες γιατρούς αναδει-κνύοντας συγκινητικές ιστορίες

Χρήστος Δεμέτης


Η δυσμενής οικονομική συγκυρία, στην οποία καλείται να επιβιώσει ο ελληνικός λαός, τα συνεχιζόμενα μέτρα λιτότητας που λαμβάνει η κυβέρνηση, η εξαθλίωση που υφίσταται ο χώρος της Υγείας και οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι Έλληνες γιατροί για να στηρίξουν τις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες, είναι τα θέματα που προβάλουν σε άρθρο τους οι New York Times.
Το άρθρο απεικονίζει με ρεαλισμό την προσπάθεια των Ελλήνων γιατρών να αντισταθούν στην οικονομική κρίση, και να βοηθήσουν όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη, όπως οι καρκινοπαθείς.
“Ως επικεφαλής της ογκολογικής κλινικής του νοσοκομείου Σωτηρία, ο Δρ. Κώστας Συρίγος πίστευε ότι είχε δει τα πάντα”, αναφέρει η Liz Alderman, συντάκτης των Times.

Η συγκλονιστική ιστορία της Έλενας
“Ωστόσο τίποτα δεν τον είχε προετοιμάσει για την περίπτωση της Έλενας, μιας άνεργης γυναίκας που είχε διαγνωστεί με καρκίνο στο στήθος ένα χρόνο πριν απευθυνθεί σε αυτόν”.
Μέχρι τότε, ο όγκος της είχε φτάσει στο μέγεθος ενός πορτοκαλιού και είχε δημιουργήσει πληγές στο στήθος της, τις οποίες εκείνη καθάριζε με χαρτοπετσέτες.
Μιλώντας στη διαδικτυακή έκδοση των New York Times που φιλοξενεί την ιστορία της Έλενας στην πρώτη σελίδα της, ο Δρ. Συρίγος είπε: “Όταν την είδαμε, μείναμε άφωνοι. Τέτοιες περιπτώσεις περιγράφονται στα βιβλία, αλλά ποτέ μέχρι τώρα δεν τις είχαμε δει από κοντά γιατί όποιος αρρώσταινε σε αυτή τη χώρα πάντα μπορούσε να λάβει βοήθεια”.

Η Έλενα έμεινε χωρίς ασφάλιση όταν αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το σχολείο όπου εργαζόταν ως δασκάλα για να φροντίσει τους δύο καρκινοπαθείς γονείς της και τον άρρωστο θείο της. Όταν εκείνοι πέθαναν, η κρίση είχε ήδη χτυπήσει τη χώρα μας και στα 58 της, ήταν αδύνατο για εκείνη να βρει δουλειά.
Όταν έμαθε ότι είχε τον ίδιο τύπο καρκίνου του στήθους με αυτόν που σκότωσε τη μητέρα της, πανικοβλήθηκε. Η θεραπεία θα κόστιζε τουλάχιστον 30.000 ευρώ, όπως την ενημέρωσαν, και ο τραπεζικός της λογαριασμός είχε ήδη αδειάσει. Προσπάθησε να πουλήσει ένα μικρό χωράφι που είχε κληρονομήσει, αλλά εξαιτίας της κρίσης κανείς δεν αγόραζε γη.
Τελικά ο καρκίνος της εξαπλώθηκε και δεν μπορούσε να λάβει θεραπεία μέχρι πριν λίγους μήνες, όταν έμαθε για ένα κίνημα γιατρών που εδώ και κάποιο διάστημα έχει αναλάβει να φροντίζει τους ανασφάλιστους ασθενείς, μεταξύ αυτών και τους καρκινοπαθείς.
Οι γιατροί αυτοί, μεταξύ των οποίων και ο Δρ. Συρίγος, συλλέγουν φάρμακα από δωρεές φαρμακείων, φαρμακευτικών εταιριών, και οικογενειών καρκινοπαθών που έχασαν τη μάχη με την επάρατη νόσο και εργάζονται εκτός της βάρδιας τους για να βοηθήσουν όσους περισσότερους μπορούν.
Πλέον η Έλενα υποβάλλεται σε χημειοθεραπείες και δηλώνει ότι το κίνημα της έδωσε ελπίδα ότι μπορεί να καταφέρει να κερδίσει τη μάχη.

Η οικονομική κρίση και το σύστημα υγείας που νοσεί
Με τις αλλαγές που έχει φέρει η κρίση και το Μνημόνιο στη χώρα, λίγοι κλάδοι έχουν πληγεί τόσο πολύ όσο αυτός της υγείας. Πλέον, όσοι χάνουν τη δουλειά τους μένουν ανασφάλιστοι μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα και αναγκάζονται να πληρώνουν τα ιατρικά τους έξοδα από την τσέπη τους, η οποία όμως στις περισσότερες περιπτώσεις είναι άδεια.
Ειδικά στην περίπτωση των καρκινοπαθών που οι θεραπείες κοστίζουν, “αν είσαι ανασφάλιστος το σύστημα απλώς σε αγνοεί.
Δεν έχεις πρόσβαση σε χημειοθεραπεία, χειρουργεία, ούτε καν σε απλά φάρμακα”, τόνισε στην εφημερίδα ο Δρ. Συρίγος. “Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, το να είσαι άνεργος σημαίνει θάνατος“, πρόσθεσε.

To Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο

Στις αρχές του έτους, μία ομάδα γιατρών με βασικούς καθοδηγητές τον ογκολόγο-παθολόγο Κώστα Συρίγο και τον καρδιολόγο Γιώργο Βήχα, δημιούργησαν ένα “άτυπο” δίκτυο ιατρικής στήριξης ανασφάλιστων ασθενών.
Κατά κύριο λόγο, οι ασθενείς τους πάσχουν από διάφορες μορφές καρκίνου και οι ίδιοι υποστήριξαν ότι προέβησαν σε αυτό το βήμα όντες συγκλονισμένοι από την ανάγκη των συμπολιτών τους για ιατρική παρακολούθηση, περίθαλψη και φαρμακευτική κάλυψη.
Το κέντρο ονομάζεται Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο και φιλοξενείται στην πρώην Αμερικανική Βάση στον Δήμο Ελληνικού.
Σύμφωνα με τον κ. Συρίγο η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στα επίπεδα εξαθλίωσης “που ήταν οι ΗΠΑ κατά τη δική τους κρίση, οπότε και, αν έχανες τη δουλειά σου, αυτομάτως έμενες και ιατρικά ανασφάλιστος”.
Ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας από την πλευρά του, βλέπει τα πράγματα ρομαντικά ρεαλιστικά και επισημαίνει ότι “είμαστε ένα δίκτυο (που αποτελείται από πολλούς) Ρομπέν των δασών“.
Βέβαια, ο κ. Βήχας τονίζει πως “αυτή η επιχείρηση έχει ημερομηνία λήξης… και αυτό διότι οι άνθρωποι, κάποια στιγμή θα πάψουν να μπορούν να προσφέρουν από το υστέρημά τους, ακριβώς λόγω της κρίσης. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος για τον οποίο πιέζουμε το κράτος να αναλάβει και πάλι τις ευθύνες του”.


by Γ. ΕΛΕΥΘΕΡΊΟΥ
______________
Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στην έντυπη μορφή των Times στο φύλλο της 25ης Οκτωβρίου του 2012.
Πηγή: NY Times
http://iatroinet.com/