......~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οι ’Ελληνες… δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξωρισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή


..........Οι εικόνες της ημέρας - Ελληνική Σελίδα - Το ΑΠΕ-ΜΠΕ κάνει στάση καθημερινά στους σταθμούς του Μετρό - Πατήστε πάνω στην εικόνα

Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο σήμερα πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας.

Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο σήμερα πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας.
.....Σελίδα για τον ανυπεράσπιστο πολίτη από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας....Γιατί εκτός από υποχρεώσεις έχει και δικαιώματα....

~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη............. Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]

~~

~~
..............................................................................Ματιές στις ειδήσεις από τον κόσμο.....

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Μετατρέποντας τον εργαζόμενο σε «ωφελούμενο»

 

Μέσα στην κρίση δημιουργείται μια γενιά ηττημένων εργαζόμενων που μπορούν να δεχθούν οποιεσδήποτε συνθήκες εργασίας προκειμένου να ξεφύγουν, έστω προσωρινά, από το φάσμα της ανεργίας
 

Του Οδυσσέα Αϊβαλή

Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων στα τρία χρόνια εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής, έχει οδηγήσει σε επιδείνωση της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων και σε αποδυνάμωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Γενικεύεται η εφαρμογή των συνθηκών εργασίας που είχαν επιβληθεί σε τμήματα των εργαζόμενων τάξεων πριν το μνημόνιο, όπως στους νέους, στους μετανάστες και στις γυναίκες.

Τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε στην αγορά εργασίας, και αρχικά στην αυτοδιοίκηση, το πείραμα του «ωφελούμενου», δηλαδή του συμβασιούχου εργαζόμενου που καλύπτει πάγιες ανάγκες αλλά χωρίς ουσιαστικά εργασιακά δικαιώματα. Το μοντέλο του «ωφελούμενου» αποτελεί πρόπλασμα για τις εργασιακές συνθήκες που έπονται για την πλειοψηφία των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επέκτασης του μοντέλου στον ιδιωτικό τομέα είναι το νέο πρόγραμμα απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 35.000 νέους άνεργους έως 29 ετών, σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Το πρόγραμμα «προσφέρει» 460 ευρώ για κάθε μήνα εκπαιδευτικής πρακτικής άσκησης στους αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και 400 ευρώ τον μήνα στους απόφοιτους υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ενώ το πρόγραμμα επεκτάθηκε και στις τουριστικές επιχειρήσεις.

Το πείραμα του ωφελούμενου εργαζόμενου έχει διπλή απεύθυνση: αφενός προσφέρει 35.000 δωρεάν εργαζόμενους στις επιχειρήσεις χωρίς δυνατότητα εργασιακών διεκδικήσεων και, αφετέρου, διαπαιδαγωγεί ένα μεγάλο κομμάτι νέων εργαζόμενων στη λογική της επιδοματικής εργασίας με την οποία δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές βιοτικές τους ανάγκες. Δημιουργείται έτσι μία νέα γενιά εργαζομένων με επιστημονική εξειδίκευση στην πλειοψηφία τους, που αναγκάζεται να αποδεχτεί την έλλειψη οποιουδήποτε εργασιακού δικαιώματος, την απουσία συλλογικής διεκδίκησης και την εξάλειψη του συνδικαλισμού.

Αστικοί μύθοι για την εργασία και την παραγωγή

Πώς φτάσαμε, όμως, μέχρι εδώ; Σύμφωνα με την κυρίαρχη αφήγηση η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στο υψηλό μισθολογικό κόστος και στην ανελαστική αγορά εργασίας. Επίσης, ένα ακόμη επιχείρημα, το οποίο το υιοθετούν και τμήματα της Αριστεράς, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα και άρα χρειάζεται παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας.

Ξεκινώντας από το τελευταίο, κοιτάζοντας τους δείκτες της τελευταίας δεκαετίας πριν την κρίση (1997-2007), βλέπουμε ότι ο ελληνικός καπιταλισμός είχε μία τεράστια αύξηση σε τομείς όπως οι Μεταφορές, οι Χρηματοπιστωτικές Υπηρεσίες, η Βιομηχανία (Τρόφιμα, Χημικές Ουσίες, Παραγωγή βασικών μετάλλων, κ.α.) και στις νέες τεχνολογίες. Σε βαθμό που η αύξηση της παραγωγής σε πολλούς τομείς ξεπερνούσε ακόμα τον μέσο όρο της Ευρώπης των 15 ενώ στους υπόλοιπους τομείς παρουσιαζόταν η ίδια αύξηση. Επιπλέον, είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό κεφάλαιο πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια επενδύσεις στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες των Βαλκανίων, και ως επί το πλείστον στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στις επικοινωνίες [1]. Έτσι, αποτελεί επιλογή του ελληνικού καπιταλισμού η απομάκρυνση από την αγροτική παραγωγή λόγω των μικρών περιθωρίων κέρδους.

Ως προς την σχέση ανταγωνιστικότητας και κόστους εργασίας, είναι ξεκάθαρο ότι ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα ξεπερνούσε την Γερμανία και την Γαλλία την περίοδο 2000-2008, το πραγματικό ετήσιο κόστος εργασίας στην Ελλάδα παρέμενε το 2009, σημαντικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο των προηγμένων ευρωπαϊκών κρατών. Αντίθετα, η Ελλάδα είχε και διατηρεί ακόμη ένα από τα υψηλότερα περιθώρια κέρδους στην ΕΕ των 15, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την περίοδο 1995-2009 όπου το μέσο περιθώριο κέρδους της ελληνικής οικονομίας ήταν 40%, το δεύτερο μεγαλύτερο στην ΕΕ. Έτσι, είναι σαφές ότι η πραγματική πρόθεση της συμπίεσης του μισθολογικού κόστους και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων είναι η βίαιη αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου και η επιβολή ενός νέου μοντέλου του ελληνικού καπιταλισμού με κύριο χαρακτηριστικό την φθηνή, επισφαλή και απροστάτευτη εργασία [2].

Ένας ακόμη μύθος της κυρίαρχης ιδεολογίας είναι η παρουσίαση της Γερμανίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης που στο ¨σύνολό¨ της επιτίθεται στην Ελλάδα. Όμως ένας από τους βασικούς λόγους ανάπτυξης του γερμανικού κεφαλαίου είναι η ένταση της εκμετάλλευσης στην γερμανική εργατική τάξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αύξηση της ενοικιαζόμενης εργασίας στην Γερμανία την τελευταία δεκαετία: υπολογίζεται ότι περίπου ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι δουλεύουν ως ενοικιαζόμενοι με περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα και αμείβονται με το 50% του βασικού μισθού.

Η απάντηση των «από κάτω»

Είναι σαφές ότι μέσα στην ανεργία, χωρίς εμφανή προοπτική διεξόδου και με μοναδική ρεαλιστική προοπτική την μετανάστευση, δημιουργείται μία γενιά ηττημένων εργαζόμενων που μπορούν να δεχθούν οποιεσδήποτε συνθήκες εργασίας προκειμένου να ξεφύγουν, έστω προσωρινά, από το φάσμα της ανεργίας. Η στρατηγική της αστικής τάξης, που προσπαθεί να διατηρήσει τα κέρδη της ρίχνοντας το βάρος στις δυνάμεις της εργασίας, είναι σαφής. Το ζήτημα είναι η δημιουργία της στρατηγικής «των από κάτω».

Εκεί έρχεται η ανάγκη η Αριστερά να περιγράψει ένα σχήμα για τη ζωή μετά το Μνημόνιο και αυτό το σχήμα να γίνει ηγεμονικό και διεκδικήσιμο από τις εργαζόμενες τάξεις.

Οι πρώτες σκέψεις οδηγούν στην ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας, που ξεκινάει από σήμερα, φτιάχνοντας κύτταρα από αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις, καφενεία, εστιατόρια, βιβλιοπωλεία, εφημερίδες, παντοπωλεία. Η δεύτερη σκέψη είναι η επαναλειτουργία από τους εργαζόμενους επιχειρήσεων που κλείνουν όπως η ΒΙΟΜΕ, διαδικασία που θα βοηθούσε να απορροφηθεί το αργούν εργατικό δυναμικό που έχει εγκλωβιστεί στην μακροχρόνια ανεργία. Η κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει όλα αυτά τα εγχειρήματα να τα προωθήσει ως μέθοδο αντιστροφής της διάλυσης των τελευταίων χρόνων, φροντίζοντας παράλληλα για τη δημιουργία νομικού πλέγματος προστασίας των εργαζομένων.

____________

Σημειώσεις

[1]. Λάσκος, Χ. - Τσακαλώτος, Ε.(2012), 22 πράγματα που μας λένε για την ελληνική κρίση και δεν είναι έτσι, Αθήνα: ΚΨΜ. 
[2]. ό.π.


Οδυσσέας Αϊβαλής 
RED
Notebook22 Ιουλίου 2013 - 6:02 pm | Οδυσσέας Αϊβαλής

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Γερμανικός Τύπος: "Ο Β. Σόιμπλε είδε παντού συντρίμμια"... στην Ελλάδα του 2013

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ



«Η Ελλάδα χρειάζεται το κούρεμα τώρα» ήταν ο τίτλος σχολίου του Spiegel που σημειώνει ότι «κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο Γερμανός υπουργός μπορούσε να δει τα συντρίμμια της αποτυχημένης πολιτικής διάσωσης της Ελλάδας. Σε αυτή την οικτρή κατάσταση μόνον ένα κούρεμα θα βοηθούσε και το γεγονός ότι η γερμανική κυβέρνηση θέτει συνεχώς εμπόδια, είναι απλά επιπόλαιο».

Γιατί, όπως σημειώνει το γερμανικό περιοδικό, μόνον ένα κούρεμα θα έδινε στην Ελλάδα μια δίκαιη ευκαιρία να εξέλθει από την κρίση με τις δικές της δυνάμεις.

Σε μια πρώτη αποτίμηση του ταξιδιού του κ. Σόιμπλε οι αναλυτές στη Γερμανία εκτιμούν ότι η επίσκεψη έφερε τα αναμενόμενα: ο γερμανός υπουργός Οικονομικών προσέφερε πολιτική στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος, υποσχόμενος παράλληλα την περαιτέρω στήριξη της Ελλάδας το 2014.
Με φράση «καρότο και μαστίγιο» συνοψίζει η γερμανική εφημερίδα Welt τα συμπεράσματα της επίσκεψης του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Αθήνα. Σύμφωνα με την Welt, ο κ. Σόιμπλε προχώρησε σε υποσχέσεις για περαιτέρω στήριξη προκειμένου να παραμείνουν οι Έλληνες προσηλωμένοι στους στόχους που έχουν τεθεί, αλλά όσον αφορά στο «κούρεμα» θα προτιμούσε να απαγορεύσει ακόμη και τις σκέψεις για αυτό.
Προσέφερε στήριξη με την υπογραφή του μνημονίου για το Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο αλλά πολύ αργά: Η Neue Ruhr Zeitung εκτιμά ότι το βήμα αυτό έρχεται πολύ αργά και πως το ταμείο θα έπρεπε να έχει συσταθεί προ διετίας για να προλάβει τα χειρότερα για τις ελληνικές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα όμως με τους αναλυτές, είπε και πράγματα τα οποία ηχούν δυσάρεστα στα ελληνικά αυτιά, αφού τόνισε ότι η ακολουθούμενη πολιτική της λιτότητας είναι μονόδρομος για διέξοδο από την κρίση ενώ εμφανίστηκε κατηγορηματικός στο ενδεχόμενο νέου κουρέματος.
Την ίδια ώρα και σύμφωνα με ανάλυση του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa, o κ. Σόιμπλε δεν απάντησε στα φλέγοντα ερωτήματα των συνομιλητών του στην Αθήνα, με κυριότερο, πότε θα τελειώσει το δράμα που περνά η Ελλάδα.
Σύμφωνα με την Welt, ο κ. Σόιμπλε προχώρησε σε υποσχέσεις για περαιτέρω στήριξη προκειμένου να παραμείνουν οι Έλληνες προσηλωμένοι στους στόχους που έχουν τεθεί, αλλά όσον αφορά στο «κούρεμα» θα προτιμούσε να απαγορεύσει ακόμη και τις σκέψεις για αυτό.


________________
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Γενική απεργία ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ την Τρίτη 16 Ιούλη

Θερμό καλοκαίρι, καυτό φθινόπωρο / 

Τρίτη περικύκλωση της Βουλής

Την Τετάρτη οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠαΣοΚ θα κληθούν να επικυρώσουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης. Η πίεση από την τρόικα εντείνεται και το μόνο που δεν πρέπει να περιμένει η κυβέρνηση είναι ελαστικότητα μετά τις γερμανικές εκλογές. 
Η Α. Μέρκελ προειδοποιεί ότι «η Ελλάδα έχει […] ακόμη δύσκολους καιρούς μπροστά της», ενώ ο πρώην υπ. Οικονομικών της Γερμανίας, Τ. Βάιγκελ διευκρινίζει ότι «η Ελλάδα έχει διανύσει περίπου τη μισή διαδρομή, ο καθένας όμως γνωρίζει πως το δεύτερο μισό του μαραθωνίου μπορεί να είναι ακόμη πιο επίπονο».
Γνωρίζουν άπαντες, λοιπόν, το σκληρό μέλλον αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική. Γεγονός που δημιουργεί ένταση, αμηχανία και, εν τέλει, τη διαφωνία. Κι’ αυτό πυροδοτεί εσωτερικές εξελίξεις σε κόμματα και κυβέρνηση. Κανείς, μάλιστα, δεν μπορεί να αποκλείσει και τώρα κάποιο «ατύχημα», ιδιαίτερα σε επίμαχα άρθρα του νομοσχεδίου. 
Το ορόσημο, όμως, δεν είναι η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, αλλά το φθινόπωρο [Οκτώβριος και Νοέμβριος], όπου υπάρχει συσσώρευση προβλημάτων: κινητοποιήσεις σε σχολεία, νοσοκομεία, και δήμους. Την ίδια περίοδο η τρόικα επανέρχεται για ελέγχους. Η μαύρη τρύπα στον ΕΟΠΥΥ μ’ αυτό τον προϋπολογισμό δεν κλείνει [περίπου 2,5 δισ. ευρώ], οι πολίτες είναι αδύνατον να ανταποκριθούν στις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους, έρχονται εκκαθαριστικά και το τέλος ακινήτων μέσω της ΔΕΗ...
Όμως έχουμε ακόμα Ιούλιο και αύριο, στις οκτώ το βράδυ θα πραγματοποιηθεί συλλαλητήριο στο Σύνταγμα και περικύκλωση της Βουλής, ενώ...
_____________________
http://epohi.gr/portal/

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Σκουριές: ΜΑΤ χτυπάνε τον πατέρα του προφυλακισμένου αγωνιστή




Φέτος πάμε "διακοπές" στις Σκουριές για διαδηλωτικό "τουρισμό" και συμπαράσταση στους κατοίκους που μάχονται να μην καταστραφεί ο τόπος τους. 

Με μαύρες σημαίες και ταμπούρλα.

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

“Ακτοπλοϊκό πραξικόπημα” στο Βόρειο Αιγαίο.


Τελικά αυτοί οι εφοπλιστές κανένα σεβασμό δεν δείχνουν απέναντι στις “φιλότιμες” προσπάθειες του Σαμαρά να αναδείξει τον τουρισμό και την ακτοπλοϊα ως το νούμερο ένα success story που τόσο ανάγκη έχει η κυβέρνηση των εκτελεστικών οργάνων.


Έτσι μετά από δυο βδομάδες ακύρωσης της ακτοπλοϊκής γραμμής Βορείου Αιγαίου με Θεσσαλονική και Καβαλά με το έτσι θέλω των εφοπλιστών και την αδυναμία της κυβέρνησης να επέμβει ούτε οι τουριστικοί πράκτορες ξεσηκώθηκαν,ούτε οι ξενοδόχοι,ούτε και οι μεγαλοπαραγωγοί,ούτε βέβαια τα μεγαλοκανάλια που το έκαναν γαργάρα.Τι κέρδος άλλωστε να βγάλεις από την άγονη γραμμή Λήμνος-Αϊ Στράτη-Καβάλα.Ονομάζουμε λοιπόν την αδυναμία του κράτους να παρέχει τις απαραίτητες και αυτονόητες υπηρεσίες στους πολίτες του “αναδιάρθρωση” ή “success story” και καθαρίσαμε.

Τι κρύβεται όμως πίσω απ΄ όλα αυτά;Ω ναι πάλι το βρήκατε, ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ.Εδώ και μια 40ενταετία στο βόρειο αιγαίο αλώνιζε η Ναυτιλιακή Εταιρεία Λέσβου(ΝΕΛ) μια σύμπραξη του τοπικού μεγαλοκεφαλαίου πραγματικά ταγμένη στις υπηρεσίες των κεντρικών κυβερνήσεων,με πρώτες και πιο αποδοτικές στην λίστα τα ρουσφέτια και οι μετακινήσεις ψηφοφόρων στις εκλογές.Γι αυτό δεν είναι υπερβολή αν χαρακτηρίσει κάποιος τον τομέα της ναυτιλίας ως κύρια παραπολιτική δεξαμενή μαζί με κάποιους άλλους γνωστούς τομείς.

Την τελευταία δεκαετία η εταιρεία ανοίχθηκε πολύ,βλέπετε ήταν και πολλές οι επιδοτήσεις(βλ υπουργούς δεκαετίας),και διεύρυνε τις υπηρεσίες της πέρα του αιγαίου, η κακοδιαχείριση όμως έφερε την φούσκα στην επιφάνεια.Η εταιρεία τώρα είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης και επιβιώνει απλά με την εξαργύρωση επιταγών “της καλής εποχής”.

Στην παρούσα συγκυρία αλλά και από πιο πριν τα άλλα αρπακτικά (ΑΝΕΚ, ΒLUE STAR FERRIES)μυρίστηκαν πτώμα και θέλουν να βγάλουν από την μέση τον “χαμένο παίκτη” μέσα στα νόμιμα και θεμιτά πλαίσια του φιλελευθερισμού πάντα.Έτσι ενώ η ΑΝΕΚ δέχθηκε στην αρχή να αναλαβεί την άγονη γραμμή πήρε την πρόταση της πίσω όταν κατάλαβε ότι έτσι θα έδινε κι άλλο χρόνο ζωής στο “πτώμα”.
Πέρα από τα παιχνίδια των ναυτιλιακών εταιρειών που γράφουν όποια πραγματική κοινωνική πρόοδο στα παλιά τους τα παπούτσια,οι εργαζόμενοι μπορούν αν θέλουν να πράξουν προοδευτικά και σ' αυτόν τον νευραλγικό τομέα.Είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένας ακτοπλοϊκός φορέας με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο που θα εγγυάται τις μετακινήσεις έμψυχου και άψυχου υλικού σύμφωνα με τις ανάγκες και της πιο απομακρυσμένης περιοχής.
Ένας τέτοιος φορέας θα είναι ικανός να υποστηρίξει ένα δίκτυο θαλάσσιων μεταφορών που πέρα από την προνόηση για δωρεάν μετακίνηση νησιωτών και ανέργων θα καλύπτει την μεταφορά υλών πρώτης ανάγκης και ενέργειας απαλλαγμένες από την τεράστια υπεραξία που καρπώνονται οι εφοπλιστές και οι μεγαλοεπιχειρηματίες.


___________________
*από:
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/07/blog-post_6.html

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Η Αριστερά δεν έχει γρήγορα ανακλαστικά. Βραδυπορεί. Δεν προετοιμάζεται έγκαιρα και αργεί να πάρει αποφάσεις.

Ενημέρωση: από τους εργολάβους στην κοινωνία
 Στέλιος Ελληνιάδης
Δευτέρα, 01 Ιούλιος 2013


Το θέμα της επικοινωνίας και της ενημέρωσης δεν είναι το μόνο που έχει αντιμετωπιστεί αργόσυρτα και μοιρολατρικά. Ούτε η βαρύτητά του σε όλες τις εποχές και σε όλες τις συνθήκες ούτε ο πολεμικός χαρακτήρας των καιρών που ζούμε, δεν στάθηκαν ικανοί παράγοντες για να αλλάξουν τις αντιλήψεις μας ή έστω τους ρυθμούς μας. Κι αυτό φαίνεται τόσο απ’ αυτό που κάναμε όσο κι απ’ αυτό που δεν κάναμε. Κι αυτό πρέπει να αποτελέσει όχι μόνο το σημείο της αυτοκριτικής μας, αλλά και το σημείο μιας νέας αφετηρίας, εάν πραγματικά πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανατρέψουμε τα Μνημόνια και να συμβάλλουμε στην αναγέννηση του τόπου, σχεδόν από τις στάχτες του.

Εμπειρία
Σήμερα, υπάρχει η πλούσια και πολύτιμη εμπειρία από τη λειτουργία δεκάδων επικοινωνιακών και ενημερωτικών κόμβων και μέσων, σε όλη την Ελλάδα, τοπικών καναλιών και διαδικτυακών τόπων, που δημιουργήθηκαν από κάθε λογής συλλογικότητες.
Το Indymedia είναι ένα από τα πρώτα συλλογικά εγχειρήματα, με αξιοσημείωτη διάρκεια ζωής παρ’ όλες τις κυβερνητικές επιθέσεις, ενώ πιο πρόσφατο είναι το εγχείρημα της Εφημερίδας των Συντακτών που αποτελεί κοινοπραξία των εργαζομένων και στήθηκε χωρίς ξένα κεφάλαια και εργολάβους.
Σε όλο αυτό το διάστημα, δημιουργήθηκαν εκατοντάδες ιστότοποι με πολιτικό περιεχόμενο, ενίοτε και πολιτιστικό, μέσα από τους οποίους διακινούνται ειδήσεις, αναλύσεις και πληροφορίες επί παντός και αναπτύσσεται ένας δημόσιος διάλογος έξω και ανεξάρτητα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, πέρα και από το Facebook και το Twitter.
Παράλληλα, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες, και επιχειρηματίες δημοσιογράφοι, δημιούργησαν τα δικά τους μέσα με επιτυχία. Από τον Στέλιο Κούλογλου (tvxs.gr) και τον Νίκο Χατζηνικολάου (enikos.gr) μέχρι τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο (zougla.gr) και τους αδελφούς Παγώνα που έστησαν το focus webtv.

Παράδειγμα ΕΡΤ
Αλλά ο τρόπος με τον οποίο δικτυώθηκε η ΕΡΤ για να φτάσει σε αριθμό αποδεκτών που ποτέ δεν είχε στο παρελθόν είναι επίσης αποκαλυπτικός για τις δυνατότητες εναλλακτικών διαύλων επικοινωνίας και ενημέρωσης. Ένας γίγαντας, η ΕΡΤ, χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες ενός νάνου, του ThePressProject.gr, που ιδρύθηκε και λειτουργεί από μία ομάδα δημοσιογράφων, έφτασε σε εκατομμύρια υπολογιστές σε χρόνο μηδέν! Δεκάδες μπλογκ και σάιτ, μεταξύ των οποίων ο «Δρόμος της Αριστεράς» και «Στο Κόκκινο», έγιναν οι φορείς των εκπομπών της ΕΡΤ, ενώ σε όλη την Ελλάδα, τοπικά δίκτυα και ραδιόφωνα έκαναν καθημερινές πολύωρες αναμεταδόσεις. Ήταν ο μεγαλύτερος συντονισμός που έχει γίνει ποτέ, μόνο και μόνο από την ανάγκη διαφορετικών μεταξύ τους ατόμων και συλλογικοτήτων να στηρίξουν την ΕΡΤ. Κι αυτό το επικοινωνιακό πανηγύρι που αντέστρεψε τη φίμωση της ΕΡΤ και έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη στη φωνή της, αποτελεί ένα απτό παράδειγμα για τις πολύ μεγάλες δυνατότητες που μπορεί να έχει μια πετυχημένη αριστερή αντεπίθεση στην κυβέρνηση και τα ολιγοπώλια της ενημέρωσης.
Αυτό θα μπορούσε να γίνει με διάφορους τρόπους. Θα μπορούσε αφενός να ενεργοποιηθεί σωστά ο 902 και αφετέρου να δημιουργηθεί ένα εναλλακτικό κανάλι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά θα μπορούσε να δημιουργηθεί και ένα κανάλι εξ αρχής από μία νέα συλλογικότητα ή μία σύμπραξη ατόμων και συλλογικοτήτων, ένας συνεταιρισμός, με άμεση ή έμμεση στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά είναι όλα για συζήτηση, που πρέπει να καταλήξει γρήγορα, γιατί οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Μπορεί να ξεκινήσει διαδικτυακά, webtv, με πολύ χαμηλότερο κόστος, με προοπτική να μετεξελιχθεί σε τηλεοπτικό κανάλι αρχικά αθηναϊκής και εν συνεχεία πανελλαδικής εμβέλειας.
Μπορεί, επίσης, να εξεταστεί σοβαρά και αθόρυβα η περίπτωση συνεργασιών ή ενοικίασης ζώνης σε κάποιο από τα κανάλια που διαθέτουν συχνότητα. Αυτό που τέθηκε, όχι με τον καταλληλότερο τρόπο, σε άρθρο της «Αυγής», για συνεργασία με τον «902». Σ’ αυτή την προσπάθεια μπορεί να συμβάλλει το ραδιόφωνό μας, «Στο Κόκκινο 105,5», που διαθέτει ήδη μία υποδομή.

Δημοκρατία
Αλλά το βασικό ζήτημα που τίθεται για ένα σοβαρό και μεγάλο δίκτυο της Αριστεράς είναι οι αρχές και ο τρόπος συγκρότησής του.
Το αριστερό δίκτυο πρέπει να λειτουργεί δημοκρατικά με ισότιμη συμμετοχή και συνεργασία όλων των συντελεστών του και όχι με την ιεραρχική δομή των αστικών κομμάτων και εταιριών. Σαν ένα πρόπλασμα του μελλοντικού κόσμου που ονειρευόμαστε και εξαγγέλλουμε. Η πολυήμερη λειτουργία της καταργημένης ΕΡΤ, χωρίς ιεραρχία και διευθυντές, έδειξε στην πράξη την ευκολία του εγχειρήματος, την ωριμότητα και την επάρκεια των εργαζομένων και των υποστηρικτών τους, καλύτερα κι από την καλύτερη «κατάληψη» που γίνεται από ομόδοξους και συνειδητοποιημένους ακτιβιστές. Τελικά, η δημοκρατία, όπως φαίνεται, είναι η πιο απλή μορφή οργάνωσης και διαχείρισης των σχέσεών μας. Και η πιο αποτελεσματική όταν υπάρχει ομοψυχία και όχι ομοιομορφία. Κάτι με το οποίο ούτε το ΚΚΕ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξοικειωμένοι.
Η εμπειρία του τηλεοπτικού «902» και του ραδιοσταθμού «Στο Κόκκινο» είναι πολύ χρήσιμη για το πώς δεν πρέπει να στηθεί ένας σταθμός. Κατ’ αρχήν, πέρα από την αρχική επένδυση, κανένας σταθμός της Αριστεράς δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί με ελλείματα και δη απαγορευτικά. Επίσης, κανένας φορέας της Αριστεράς δεν μπορεί και δεν πρέπει να στήνεται και να λειτουργεί με μη αριστερές προδιαγραφές. Εάν, βέβαια, συμφωνούμε ότι ο σεβασμός στα εργασιακά δικαιώματα και η εφαρμογή της δημοκρατίας στην Αριστερά δεν είναι επιλογή, αλλά αρχή, πεποίθηση, ευθύνη και υποχρέωση.

Εθελοντές
Εκτός από τη δημοκρατία, άνευ της οποίας δεν, ένα τολμηρό εγχείρημα πρέπει να στηρίζεται στον εθελοντισμό. Όχι μόνο γιατί οι αριστεροί δεν διαθέτουν ίδια κεφάλαια ούτε πρέπει να χρηματοδοτούνται από τις τράπεζες, αλλά κυρίως γιατί ο εθελοντισμός σε συνδυασμό με τη δημοκρατία είναι σημαντικό ανάχωμα στη γέννηση και επικράτηση της γραφειοκρατίας. Επίσης, διευρύνει απεριόριστα τη συμμετοχή των πολιτών και αποτελεί ανάγλυφο παράδειγμα για μίμηση. Όπως τα κοινωνικά ιατρεία, τα σχολεία για ξένους και άπορους μαθητές, οι κινήσεις αλληλεγγύης και αλληλέγγυας οικονομίας κ.λπ. Η επικρατούσα στα κόμματα λογική ότι όλα υλοποιούνται και διευθύνονται από επαγγελματικά στελέχη και αμειβόμενους συνεργάτες, και δευτερευόντως με τη συμβολή εθελοντών, αποτελεί στρέβλωση της αγωνιστικής παράδοσης της Αριστεράς.
Επί τρία χρόνια και τέσσερις μήνες, βγάζουμε την εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς», κάθε βδομάδα ανελλιπώς, χάρη στην εθελοντική συμμετοχή ενός βασικού πυρήνα και ενός μεγαλύτερου κύκλου συνεργατών, έχοντας αισίως ξεπεράσει τα 170 φύλλα. Παρ’ όλο που η εφημερίδα δεν ολοκλήρωσε το αρχικό της άλμα, και έμεινε στάσιμη στην παραπέρα ανάπτυξή της, η μέχρι σήμερα έκδοσή της μας επιτρέπει να πιστεύουμε ότι και το καλύτερο είναι εφικτό, αρκεί όχι μόνο να συνειδητοποιούμε τις αδυναμίες μας, αλλά να έχουμε και τη βούληση να τις υπερβούμε. Να μην επαναπαυόμαστε και να βάζουμε συνεχώς νέους ανώτερους στόχους.
Θα μπορούσαμε να βγάλουμε ανάλογα συμπεράσματα και από την «Αυγή», την «Εποχή», το «Πριν» και άλλα μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, που έχει στη διάθεσή της η Αριστερά.
Ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα στον εθελοντισμό, θα εισρεύσουν στο κίνημα και την Αριστερά αμέτρητοι άνθρωποι με ταλέντο και όρεξη για δουλειά.
Και βέβαια, καθόλου αμελητέο, μειώνονται στο ελάχιστο οι δαπάνες ενός μεγάλου εγχειρήματος.

Ανθρώπινο δυναμικό
Στις δύσκολες ώρες που περνάει ο τόπος φαίνεται και η διαθεσιμότητα των ταλαντούχων ανθρώπων. Δεκάδες καλλιτέχνες, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι, μαζί με ανθρώπους από όλα τα στρώματα και τα επαγγέλματα, έδωσαν το παρών στην Αγία Παρασκευή. Και υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι με ταλέντο σε όλη την Ελλάδα που μπορούν και θέλουν να συμπράξουν, να δείξουν τη δουλειά και το έργο τους, να γίνουν συμμέτοχοι σε προσπάθειες που διαπνέονται από αγάπη, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, αξιοκρατία, πολυφωνία και μαχητικότητα. Που διεκδικούν μία θέση στον ήλιο, κόντρα στην κοινωνία της ανισότητας και της περιθωριοποίησης των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου.
Έχουμε σκηνοθέτες, οπερατέρ, μοντέρ, δημοσιογράφους, συγγραφείς, γραφίστες, σκηνογράφους, ζωγράφους, χορογράφους, μακιγιέζ, ηχολήπτες, πληροφορικάριους, ηλεκτρολόγους, αρχειοθέτες, διορθωτές, συνθέτες, μουσικούς, ηθοποιούς και ό,τι άλλο χρειάζεται ένα σούπερ κανάλι για να παράγει και να εκπέμπει πρόγραμμα ποιότητας με σχεδόν μηδενικό κόστος. Αύριο, εάν κάνουμε μια σοβαρή πρόσκληση συμμετοχής, θα εμφανιστούν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες εθελοντές. Αρκεί να θέλουμε.

Αριστερή ανταπόκριση
Από τότε που άρχισε να με βασανίζει έντονα αυτό το ζήτημα, έκανα διάφορες κινήσεις βολιδοσκόπησης. Η ανταπόκριση στον κόσμο της Αριστεράς ήταν σχεδόν καθολική, όπως διαπίστωσα και με τις υπογραφές που μάζεψα στη Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ήταν ασθενική στα κλιμάκια που λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Από τη Συνδιάσκεψη μέχρι σήμερα το θέμα δεν συζητήθηκε στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ καθόλου. Μόνο ένα δημοσίευμα εμφανίστηκε στην «Αυγή», μερικές μέρες μετά την τελευταία συζήτησή μας με τον Αλέξη Τσίπρα, που έθιγε μάλλον άκομψα το ζήτημα της συνεργασίας με τον «902». Στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής δεν έπεσε στην αντίληψή μου κάποια αναφορά στο ζήτημα, μέσα στις δεκάδες τοποθετήσεις που έγιναν από τα μέλη της. Μια-δυο αναφορές έγιναν, αλλά με αρνητικό προσανατολισμό στην ημερίδα που οργανώθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για τα ΜΜΕ, όπως καταγράφηκαν στο ρεπορτάζ της Αυγής (28/5/13).
Στον ΣΥΡΙΖΑ, το θέμα της ισχυροποίησης και της αυτονομίας της επικοινωνίας είτε παρακάμπτεται σιωπηρώς είτε μετατίθεται επ’ αόριστον. Έτσι έρχεται και ξανάρχεται στην επιφάνεια η βούληση και η αγωνία της βάσης από τη μια και οι ολιγωρίες ή επιφυλάξεις στα ηγετικά κλιμάκια από την άλλη.

Λεφτά
Το συνηθέστερο που αντιτείνουν οι έχοντες αντιρρήσεις είναι ότι το εγχείρημα θέλει πολλά λεφτά, χωρίς καν να ξέρουν πόσο κοστίζει. Αλλά, άρνηση υπάρχει και από κει που λογικά δεν θα το περίμενε κανείς. Από δημοσιογράφους! Ένας νεαρός δημοσιογράφος που συνδικαλίζεται, μου εκδήλωσε την αντίθεσή του όταν άκουσε στη ραδιοφωνική μου εκπομπή να υποστηρίζω την εθελοντική συμμετοχή στο εγχείρημα. Είναι απαράδεκτο να δουλεύουμε χωρίς να αμειβόμαστε, μου είπε. Μα, μόνο οι γιατροί θα προσφέρουν εθελοντική εργασία στα κοινωνικά ιατρεία και οι δάσκαλοι θα κάνουν δωρεάν μαθήματα στους άπορους μαθητές και τους μετανάστες; Τον ρώτησα, χωρίς να πάρω απάντηση. Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν, με τη θέλησή τους και με βάση τη δυνατότητα και τη διαθεσιμότητά τους, να προσφέρουν εθελοντική εργασία σε ένα ισχυρό μέσο επικοινωνίας και ενημέρωσης που χρειαζόμαστε για να σπάσουμε το ολιγοπώλιο του κατεστημένου;
Λεφτά θα εξοικονομήσουμε με αγώνα. Ίσως με ανακατανομή της επιχορήγησης που παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα, όμως, με συνδρομές και εφάπαξ ποσά από φίλους και συντρόφους. Εάν καλυφθεί το κόστος της αρχικής επένδυσης, τα λειτουργικά θα κρατηθούν πολύ χαμηλά με την εθελοντική προσφορά. Δεκάδες τηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα με προσωπικό, δημοσιογραφικό, τεχνικό και διοικητικό, 3 έως 10 ατόμων. Όποιος ξέρει πώς λειτουργούν τα κανάλια τοπικής εμβέλειας (Θεσσαλία TV, Αιγαίο TV, Κόντρα, Art, Blue Sky κ.λπ.) δεν εκπλήσσεται. Στα διαδικτυακά κανάλια, είναι ακόμα πιο απλά. Με 3-4 ανθρώπους, όσο κι αν αυτό ακούγεται απίθανο. Στις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις όλα είναι αυτοματοποιημένα. Τρεις κάμερες συνδεδεμένες στην κονσόλα με ένα χειριστή σε ένα στούντιο όχι μεγαλύτερο από μια μικρή αίθουσα συνεδριάσεων.
Στον τηλεοπτικό Seven Χ, με ξεπερασμένη τεχνολογία, έβγαινε πολύωρο καθημερινό πρόγραμμα με ποιοτικά χαρακτηριστικά, με αμειβόμενο προσωπικό που δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και με ορισμένους εθελοντές, σαν και μένα, πριν ακόμα η τεχνολογία αυξήσει τις δυνατότητες παραγωγής προγράμματος ευκολότερα και οικονομικότερα. Η Βρισηίδα Δανάλη οργάνωνε, συντόνιζε και σκηνοθετούσε ένα ολόκληρο πρόγραμμα με παρουσιαστές τον Μάνο Στεφανίδη, τον Δημήτρη Χατζησωκράτη, τον Χρήστο Παπαδόπουλο, τον υποφαινόμενο και άλλους οικοδεσπότες ευπρόσωπων εκπομπών με πολιτικό και πολιτιστικό περιεχόμενο, μέχρι τη μέρα που ο ιδιοκτήτης του σταθμού, ο περίφημος Μπατατούδης, πούλησε -απολαμβάνοντας την πλήρη καθεστωτική ασυδοσία- τη συχνότητα του Seven Χ στον Αλαφούζο για να βγει ο Sky! Όργιο παρανομίας από το σταθμό που οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι του υπερασπίζονται –τάχα μου- τη νομιμότητα.
Η αρχική επένδυση δεν είναι απαγορευτική για ένα σταθμό υπερσύγχρονης τεχνολογίας που σε πρώτη φάση θα εκπέμπει διαδικτυακά. Και στην επόμενη φάση, αν χρειαστεί, τηλεοπτικά, ξεκινώντας από την Αττική, δηλαδή το μισό πληθυσμό της χώρας. Το τελικό κόστος, με υποδομή πολύ υψηλών απαιτήσεων, με μονάδα εξωτερικών μεταδόσεων κ.λπ., θα διαμορφωθεί και θα ολοκληρωθεί σταδιακά ανάλογα με τις οικονομικές μας δυνατότητες. Και η διάρκεια του κάθε σταδίου θα καθοριστεί από τις δυνατότητες και τις ικανότητές μας.

Υλικό
Το ανθρώπινο δυναμικό παράγει έργο, στο διηνεκές, το οποίο με τα σημερινά δεδομένα δεν προβάλλεται επαρκώς ή και καθόλου. Η παραγωγή ταινιών μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ είναι πολύ μεγάλη, οι θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις για μικρούς και μεγάλους αμέτρητες. Μουσικές σκηνές, συναυλίες, συνέδρια, ομιλίες, αθλητικά γεγονότα, συνεντεύξεις, βιβλία, παιχνίδια και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς υπάρχει σε υπερπροσφορά. Η ιδιωτική τηλεόραση δεν ενδιαφέρεται για το δημιουργικό έργο της κοινωνίας, παρά μόνο για ό,τι μετριέται με χρήμα και διαφημίσεις.
Νέες παραγωγές σαν το Debtocracy του Άρη Χατζηστεφάνου και των συνεργατών του ή το Έλληνες σε αβέβαιη πτήση του Abdolreza Konharouz εμπλουτίζουν συνεχώς με εξαιρετικό υλικό την εναλλακτική θεματολογία. Αλλά και από το εξωτερικό μπορούμε να βρούμε άφθονο υλικό που παράγεται από ακτιβιστές δημιουργούς σε όλο τον κόσμο και προβάλλεται από εναλλακτικούς φορείς ενημέρωσης. Ακόμα και οι ξένες πρεσβείες διαθέτουν δωρεάν ενδιαφέρον για αναμετάδοση υλικό.
Είμαι σίγουρος ότι από υλικό δεν πρόκειται να υστερήσουμε. Το αντίθετο, γιατί είμαστε πολλοί, πάρα πολλοί, εμείς που δημιουργούμε και μαζεύουμε υλικό για κοινή χρήση.

ΠολιτισμόςΤο κανάλι μας, τηλεοπτικό ή διαδικτυακό, του ΣΥΡΙΖΑ, της πλατιάς Αριστεράς ή της κοινωνίας, θα είναι κάτι πολύ παραπάνω, γιατί δεν θα είναι μόνο ένας κόμβος πολιτικής ενημέρωσης. Θα είναι κανάλι πολιτισμού και πολιτικής, ίσως κυρίως πολιτισμού. Με ειδήσεις, στρογγυλά τραπέζια, ρεπορτάζ, ανταποκρίσεις, αποστολές, αλλά και σινεμά, θέατρο, μουσική, εικαστικά, λογοτεχνία, ιστορία, κάθε μορφή τέχνης και γραμμάτων, και, ακόμα παραπέρα, με κάθε μορφή αναγέννησης της ζωής μας, από τις δράσεις προστασίας της φύσης και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς ως τις βιολογικές καλλιέργειες, και από τις νέες μορφές οικονομίας ως τις πιο προωθημένες μορφές ανθρώπινης συνύπαρξης στην πόλη και το χωριό, στους χώρους εργασίας, σπουδής και αναψυχής.
Το ξέρω ότι αυτό δεν λέει και πολλά πράγματα σ’ αυτούς που η πολιτική είναι κάτι στενό, δόγμα και επάγγελμα, αλλά και σε μένα και σε πολλούς άλλους που δεν περιμένουμε ανταμοιβή για την πολιτική μας δράση, η πολιτική σαν επάγγελμα δεν μας λέει τίποτα.

Στέλιος Ελληνιάδης